Perdeli kalmak, perdelenmek. Ne büyük hüzün. Görememek, bilememek ne kadar acı. Işığın girmemesi sinelere , karanlıklarda kalmak .. Tıpkı perdelerin odaya ışığın girmesini engellediği gibi. Aynı zamanda sırlar da korunur perde arkasında . Güzel saklar ince tülüyle güzel yüzünü.. Bazen gülümser tüllerin arasından perdeler kaldırıldığında. Nurun nurunun nurudur tüllerden sızıp gelen. Ebediyet kadar güzel.
Hayaller yansır duvarlara, göz göz olmuş odacıklarda. Gören gözü olur odalar, yürüyen ayaklardır akislerdeki hayaller. Sembollerle bildirir kendini aydınlıklardan karanlığa yansıyan. Olmasaydı karanlık, şekillenmezdi aydınlık duvarlarda hayal misali. Bilmeseydi karanlık, aydınlığı görmezdi kendini hayal meyal..
Perdeler insanı perdeler
Güzel güzele bakamaz da neyler
İnce yaşmak güzel gözleri özler
Göz göz olup sevgiliyi seyreyler
.
Perdeler saklar sırları
Sır sır dökülen duvarları
Duvarlardaki hayali
Saklar içinde tüm sembolleri
.
Perdelidir seven sevdiğinde
Açılsa sahne görünür benliğinde
Seyreyler hayalinde
Kendinden kendine her nefeste
.
Nefes tutar kendini
Kendine döner benliğinde
Benlik yok olur birliğinde
Ne perde kalır, ne de söz..
Yalkın Tuncay
